انتخاب حوزه کاری‌تان

با دسترسی و شناخت شروع کنین

صنعت‌هایی ره که درشان کار کدین، جامعه‌هایی ره که از پیش می‌فامین، و کارهایی ره که مردم ازتان کمک می‌خواهند، فهرست کنین. آشنایی می‌تانه ترتیب‌دادن مصاحبه‌ها ره آسان‌تر و تفسیر اصطلاحات تخصصی ره ساده‌تر کنه. اما ثابت نمی‌کنه که فرصت تجارتی وجود داره. برای چیزهایی که از نزدیک می‌فامین و چیزهایی که فرض می‌کنین، ستون‌های جدا نگه‌دارین.

یک نیچ می‌تانه یک صنعت، یک نقش یا یک وضعیت مشترک باشه. رستورانت‌هایی که منوی تغییرکننده ره مدیریت می‌کنن، مربی‌های مستقل که رزروها ره هماهنگ می‌کنن، و آژانس‌های کوچک که تأییدی مشتری ره جمع می‌کنن، همگی نقطه‌های شروع احتمالی استن. هر کدام بودجه‌ها و مدل‌های کاری متفاوت دارن. مخاطب اول ره آن‌قدر محدود کنین که بتانین آدم‌های واقعی ره برای گپ‌زدن شناسایی کنین.

به‌جای جست‌وجوی بی‌پایان برای گزینه کامل، سه نامزد انتخاب کنین. برای هر کدام، مشتری، کار تکراری، راه‌حل موقتی فعلی، و نتیجه‌ای ره که می‌تانین در رساندنش کمک کنین بنویسین. یک وضعیت قابل مشاهده ره بر یک برچسب انتزاعی مثل «کسب‌وکارهای کوچک که تکنالوژی بهتر لازم دارن» ترجیح بدین.

از سه معیار عملی استفاده کنین

• یک مشکل بااهمیت: آیا ای کار باربار باعث تأخیر، اشتباه، از دست‌رفتن فرصت‌ها یا تلاش قابل پیشگیری می‌شه؟ درباره یک نمونه تازه پرسان کنین.
• یک بودجه عملی: کی پول می‌ده، امروز چی‌قدر مصرف می‌کنه، و برای توجیه تغییر چی باید بهتر شوه؟ مصرف فعلی برای نرم‌افزار یک نشانه‌ست، نه بودجه خودکار برای محصول شُما.
• یک راه برای رسیدن به خریدارهای مشابه: مشتری‌ها کجا دنبال مشوره می‌گردن، محصولات ره مقایسه می‌کنن یا با هم‌صنفی‌های خود ملاقات می‌کنن؟ جامعه‌ها، شریک‌ها، موضوع‌های جست‌وجو یا شبکه‌های محلی مشخص ره شناسایی کنین.

برای FitSite، پلتفرم نمونه‌ای وب‌سایت فیتنس، معلومات صنف‌ها و رزرو نیازهای قابل‌باور استن. ما ثابت نکدیم که بیشتر وب‌سایت‌های استودیوها ضعیف استن یا مالک‌ها یک اشتراک دیگر می‌خرن. سازنده‌های موجود و خدمات تخصصی فیتنس شاید از پیش ای مشکل ره خوب حل کده باشن. به‌جای فرض کردن که تمام بازار بی‌خدمت مانده، یک جریان کاری یا خلأ خدماتی مشخص ره بررسی کنین.

همی آزمایش برای SaaS هم صدق می‌کنه. یک آژانس شاید از ایمیل‌های پراگنده تأییدی خوشش نیایه، اما بازهم پروسه موجود خود ره به انتقال دادن همه مشتری‌ها ترجیح بده. یک فرصت مفید باید به‌قدر کافی بهبودی بیاره تا از تلاش، خطر و عادتی که در تغییر ابزارها دخیل است پیشی بگیره.

برای شواهد مصاحبه کنین، نه برای تشویق

راهنمای اصلی پیشنهاد می‌کنه با ۱۰ تا ۱۵ مشتری احتمالی گپ بزنین. از ای رقم به‌عنوان یک دسته اول تحقیقاتی قابل‌مدیریت استفاده کنین، نه یک تضمین آماری. آدم‌هایی غیر از دوست‌های حمایتی هم شامل کنین و ثبت کنین که هر شرکت‌کننده ره چطور پیدا کدین تا بتانین نمونه جانبدارانه ره تشخیص بدین.

درباره آخرین باری پرسان کنین که او کار ره انجام دادن. ازشان بخواهین مراحل، ابزارها، آدم‌های دخیل و نقطه‌ای ره که چیزی دشوار شد توضیح بتن. پرسان کنین چی ره امتحان کدن، چی مصرف داشت و چرا او ره نگه‌داشتن یا کنار گذاشتن. رفتار واقعی از جواب دوستانه به «آیا از ایده مه استفاده می‌کنی؟» مفیدتر است.

برای یک مصاحبه نمونه‌ای با استودیو، پرسان کنین: «وقتی آخرین بار جدول زمانی‌تان ره تغییر دادین، او ره کجا به‌روزرسانی کدین؟ کی او ره بررسی کد؟ آیا مشتری‌ها هنوز جای‌دیگه یک نسخه کهنه ره می‌دیدن؟» برای یک آژانس، پرسان کنین که آخرین تأییدی چطور نهایی شد. از طرف مشتری ادعای وجود مشکل نکنین؛ جا بذارین که بگه جریان کاری موجود کار می‌کنه.

در آخر، وقتی چیز مرتبطی دارین، برای یک نمایش پیگیری اجازه بگیرین. جزئیات شخصی ره خصوصی نگه‌دارین و تنها چیزی ره ثبت کنین که نیاز دارین. وعده گپ‌زدن دوباره دسترسی مفیدی‌یه، اما از این‌که کسی وقت خود ره به یک آزمایشی اختصاص بده یا برای یک خدمت واضح‌توصیف‌شده پول بده، شاهد ضعیف‌تری‌یه.

جایگزین‌ها و اقتصاد ره بررسی کنین

رقیب‌های مستقیم، ابزارهای همه‌منظوره، آژانس‌ها، صفحه‌های گسترده و هیچ‌کاری نکردن ره مقایسه کنین. کاری ره که هر کدام خدمت می‌کنه، پیشنهاد نشرشده، تلاش لازم برای شروع کار و هر محدودیتی ره که می‌تانین تأیید کنین یادداشت کنین. رقابت می‌تانه نشان‌دهنده یک دسته‌بندی موجود باشه؛ موجودیت او برای پیشنهاد ویژه شُما جا ثابت نمی‌کنه. نبودن رقابت می‌تانه هم فرصت معنا بده و هم تقاضای کم.

بازار قابل‌دسترسی ره با استفاده از یک منطقه یا بخش مشتری مشخص تخمین کنین. شمارش یک دایرکتوری نقطه شروع است، نه پیش‌بینی. سازمان‌های کل ره از آن‌هایی که مشکل دارن، آن‌هایی که می‌تانین به‌شان برسین و آن‌هایی که احتمال تغییرشان زیاده جدا کنین. ادعاهای بی‌پشتوانه درباره اندازه بازار ره حذف کنین، به‌جای ازی‌که حدس‌ها ره به چارت‌های ظاهراً چشمگیر تبدیل کنین.

از یک محاسبه ساده نمونه‌ای استفاده کنین: ۲۰ مشتری با ماهانه $60، پیش از هزینه‌ها $1,200 عاید اشتراک ماهانه تولید می‌کنه. ای سود نیست. میزبانی، فیس‌های پرداخت، پشتیبانی، نرم‌افزار، جذب مشتری و وقت شُما هنوز به تأمین مالی نیاز دارن. فرض نکنین مشتری‌ها همیشه می‌مانن؛ درس‌های بعدی قیمت‌گذاری و حفظ مشتری ره بررسی می‌کنن.

یک آزمایش کوچک تعهد اجرا کنین

یک پیشنهاد یا نمایش ساده و روان بسازین که مشتری، مشکل، نتیجه و چیزهایی ره که شامل است توصیف کنه. یک صفحه فرود می‌تانه آدم‌های علاقه‌مند ره به یک گفتگو یا آزمایشی دعوت کنه. اگر محصول هنوز در دسترس نییه، واضح بگین. پیش از خرید تبلیغات می‌تانین از راه تماس‌های موجود آزمایش کنین.

ثبت‌نام‌های ایمیل شاهد علاقه استن، نه مدرک آمادگی برای پول دادن. از پیش تصمیم بگیرین چی می‌خواهین یاد بگیرین: آیا پنج مصاحبه‌شونده مشکل ره می‌شناسن، آیا دو نفر نمونه اولیه ره با جریان کاری خودشان امتحان می‌کنن، یا آیا یک خریدار درباره یک قیمت مشخص گپ می‌زنه. ای‌ها هدف‌های نمونه‌ای آزمایش استن که باید با وضعیت خودتان برابرش کنین.

پس از آزمایش، انتخاب کنین که ادامه بدین، مخاطب ره محدود کنین، پیشنهاد ره تغییر بدین یا توقف کنین. دلیلش ره ثبت کنین. پیش از سرمایه‌گذاری در زیربنا و یک فهرست کلان ویژگی‌ها، با مقدار کمی کار معلومات می‌خرین.

پیش ازی‌که پیش برین

• یک نیچ تا وقتی‌که رفتار واقعی مشتری از او پشتیبانی نکنه، یک فرضیه‌ست.
• یک مشکل تکرارشونده، توانایی پرداخت و دسترسی عملی باید باهم کار کنن.
• FitSite و محاسبات عاید ره نمونه‌ای برچسب بزنید؛ هیچ‌کدام داستان موفقیت ثابت‌شده نیستن.

منابع و مطالعه بیشتر

برگرفته از درس اصلی تجارت وب‌سایت.

درس قبلی · مرور همه ۱۴ درس