რა არის WordPress Multisite?
WordPress-ის ძირითად სისტემაში არსებობს „Multisite“ (მულტი-საითი) ფუნქცია, რომელიც თავის წარმომავლობას 2010 წელს WordPress 3.0-ის გაშვებას უკავშირდება. მას შემდეგ ის რამდენიმე ვერსია დახვეწილია ახალი ფუნქციების შესატანად და უსაფრთხოების გასამკაცრებლად.
არსებითად, WordPress multisite-ს შეიძლება ასე წარმოვიდგინოთ: ერთი უნივერსიტეტი ინარჩუნებს WordPress-ის ერთ ინსტალაციას, მაგრამ თითოეული ფაკულტეტი ინარჩუნებს საკუთარ WordPress საიტს.
რა არის ზუსტად WordPress Multisite?
Multisite არის WordPress-ის ფუნქცია, რომელიც საშ უალებას აძლევს მრავალ საიტს ერთსა და იმავე WordPress ინსტალაციას გაზიაროს. როდესაც multisite-ს აქტიურდება, ორიგინალი WordPress საიტი გარდაიქმნება იმისთვის, რომ მხარი დაუჭიროს იმას, რასაც ჩვეულებრივ საიტების ქსელი ეწოდება.
ეს ქსელი იზიარებს ფაილის სისტემას (რაც ნიშნავს, რომ პლაგინები და თემებიც გაზიარდება), მონაცემთა ბაზას, WordPress-ის ძირითად ფაილებს, wp-config.php და ა.შ.
ეს ნიშნავს, რომ WordPress-ის, თემის და პლაგინის განახლებების საჭიროება მხოლოდ ერთხელ უნდა შეასრულოთ თქვენი მთელი ქსელის საიტებისთვის, რადგან ისინი ფაილებს ერთსა და იმავე სისტემაში იზიარებენ.
ეს ფაქტი არის multisite-ის ერთ-ერთი მთავარი უპირატესობა, რადგან ის საშუალებას გაძლევთ გაზარდოთ მართული საიტების რაოდენობა, ხოლო მომხმარებლებისა და მათი საიტების შენარჩუნებისთვის საჭირო ამოცანების რაოდენობის შენარჩუნება.
სუბდომენი თუ სუბდი rikt?
WordPress multisite-ის გაშვებისთვის არსებობს ორი რეჟიმი – და თქვენ უნდა აირჩიოთ ერთი, როდესაც ჩვეულებრივ WordPress ინსტალაციას multisite-ად გარდაქმნით:
სუბდომენი (Subdomain): მაგალითად: site.domain.com
…ან
სუბდი rikt (Subdirectory): მაგალითად: yourdomain.com/site
თითოეულ რეჟიმს აქვს თავისი უპირატესობები და ნაკლოვანებები, რომლებიც უნდა გაითვალისწინოთ ამ გადაწყვეტილების მიღებისას.
חשוב ერთი რამ დაשים sobie: ברגע שתקבל החלטה, שינוי הרשת מתי תת-נתיב (subdirectory) לתיבת משנה (subdomain) או להפך הוא ממש קשה – במיוחד אם כבר יש לך כמה אתרים בנויים.
לפני שאתה מקבל את ההחלטה הז ו, הנה כמה נקודות שכדאי לקחת בחשבון:
מצב תיבת נתיב (Subdirectory Mode) הוא המצב הקל ביותר מבחינת הגדרה ותחזוקה. זה קורה כי כל האתרים הם פשוט נתיבים מצורפים לדומיין הראשי (למשל yourdomain.com/subsite). כתוצאה מכך, אתה צריך רק תעודת SSL אחת עבור הדומיין הראשי, והיא תכסה את כל הרשת.
במקביל, בגלל מבנה ה-URL שלו, גוגל ורוב מנועי החיפוש האחרים יחשבו על כל התיבות המשנה ברשת המבוססת על תיקיות כאתר אחד ענק. כתוצאה מכך, תוכן שמוסיפים לתיבות משנה על ידי לקוחות הקצה שלך עלול להשפיע על ביצועי SEO של אתר ההנחיה שלך, לדוגמה. רמת ההשפעה היא საკיומה לוויכוח ויש טיעון שאפשר להעלות שהתאמה כזו יכולה להיות גם מועילה לביצועי SEO.
מצב תיבת משנה (Subdomain Mode) קצת יותר מורכב בהגדרה, אבל מבנה ה-URL שלו (למשל subsite.yournetwork.com) נתפס בדרך כלל כנראה "מקצועי" יותר.
სუბდომეინის რეჟიმის დაყენების ერთ-ერთი მთავარი გამოწვევა არის SSL-ის (HTTPS) ამოღწევა მთელი ქსელისკენ. ეს იმას ნიშნავს, რომ ბრაუზერები სუბდომეინებს ითვლიან როგორც ცალკე entitiet'ებს (განსხვავებულ არსებებს). შედეგად, თქვენ დაგჭირდებათ სხვადასხვა SSL სერტიფიკატი თითოეული სუბდომეინისთვის თქვენს ქსელში, ან სპეციალური სახის სერტიფიკატი, რომელსაც Wildcard SSL სერტიფიკატი ეწოდება. ბოლო წლებში, ჰოსტინგ პროვაიდერები და პანელები აუმჯობესებენ თავიანთ სერტიფიკატების მომსახურებას და ზოგიერთი მათგანი Wildcard სერტიფიკატებს ერთი ღილაკის დაჭერის შემდეგ გთავაზობენ, რაც ამ ორ რეჟიმს შორის არსებულ სხვაობას დაყენების სიმარტივის თვალსაზრისით იკლებს.
სუბდიეირის რეჟიმთან შედარებით, სუბდომეინებზე არსებული საიტები ძიების სისტემებისთვის ცალკე ვებგვერდებად არის აღქმული, რაც ნიშნავს, რომ ერთი სუბსაიტზე არსებული კონტენტი საერთოდ არ აზიანებს სხვა სუბსაიტების SEO-ს.